Tekst & taalcoaching

Ten days in England #2

De tweede helft van onze vakantie speelde zich af in Cornwall, in het zuidwesten van Engeland. De trein bracht ons van London Paddington naar Penzance, een stad in het puntje van Cornwall. Het was een vrij lange zit van ongeveer 5,5 uur, maar onderweg viel er natuurlijk genoeg te zien! Aan het eind van de middag kwamen we in Penzance aan, waar we direct uit de trein in een mooie haven belandden. De bootjes die in de haven dobberden en de palmbomen langs de boulevard vormden een warm welkom.

Penzance bleek een hele leuke havenstad, met een gezellige hoofdstraat met authentieke en artistieke winkeltjes, waar ik wel van houd. Deze hoofdstraat lag wel op een flinke heuvel en aangezien we hier telkens onze boodschappen moesten halen, werd onze conditie flink op de proef gesteld! Op de eerste dag wilden we fietsen gaan huren om naar Land’s End te fietsen. Dit is het meest westelijke puntje van Cornwall, waar het land dus ophoudt. Hier heb je hele mooie rotsen en kliffen en kun je bij mooi en helder weer (en vergezeld door een behoorlijke dosis fantasie) naar New York gaan zoeken, dat zich achter de horizon bevindt. Het fietsen huren lukte, maar het fietsen was een tweede. We wisten dat het een bergachtig landschap was, maar zó stijl heb ik wegen nog nooit zien lopen. Zelfs lopend kwamen we al amper omhoog. Na een tijdje zijn we omgekeerd en besloten we de volgende dag met de bus naar Land’s End te gaan. Aangezien we de fietsen voor een dag hadden, fietsten we langs de haven naar Mount St. Michael, een schiereilandje dat alleen bereikbaar is wanneer het eb is. Dit is inderdaad vergelijkbaar met Mont Saint- Michel, wat in Bretagne ligt, in Frankrijk. Het leek net of we in Frankrijk waren!

Het bezoek aan Land’s End was heel gaaf, ook al waaide je in de open dubbeldekkerbus bijna uit je verschoning. Ook al was het dan meer dan twintig graden, bovenop zo’n bus moet je je toch echt warm aankleden. Bij Land’s End hebben we veel mooie foto’s gemaakt van de kliffen.

Op de laatste dag bezochten we St. Yves, een badplaatsje aan de noordkust van Cornwall. Witte stranden, knalblauwe zee, palmbomen en zonnende mensen: je zou bijna vergeten dat je in Engeland bent! Het was lekker weer dus we hebben ook nog eventjes op het strand gezeten. Verder was het een heel gezellig maar toeristisch stadje.

Op dag negen vertrok onze trein terug naar Londen. Dit verliep echter allesbehalve vlekkeloos.We waren nog geen uur onderweg of de trein stopte abrupt en er werd omgeroepen dat we niet verder konden. We waren op de hoogte van de rellen in Londen, dus aanvankelijk dachten we dat het daarmee te maken had. Later (heel veel wachten later) bleek dat er een gek op een brug stond die dreigde van de brug af op het spoor te springen. Gezien het feit dat er daar maar één spoor is dat richting Londen gaat, konden we niet verder. Nog veel wachten later bleek dat er bussen voor ons waren geregeld. Die brachten ons naar een volgend station vanwaar er wel een trein vertrok naar London Paddington. Uiteindelijk hadden we maar zo’n vier uur vertraging..!

Gezien de rellen in Londen besloten we de volgende dag maar meteen naar het vliegveld te vertrekken. Een deel van de metro reed niet en er waren ‘s avonds amper winkels open omdat de eigenaars bang waren voor plunderingen. Er was dus weinig meer aan. Gelukkig verliep de reis naar het vliegveld goed en de vlucht zelf ook. Een lichtelijk vermoeiend einde, maar wel een einde van een geweldige, heel geslaagde vakantie!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>