Tekst & taalcoaching

Het blauwe schriftje

Het blauwe schriftje is de debuutroman van arts en wetenschapper James Levine. Hij onderzocht het leven van dakloze kinderen in de beruchte Street of Cages in Mumbai, waar kinderen voor de prostitutie worden ingezet. Dit onderzoek vormde de aanzet tot dit boek.

In Het blauwe schriftje staat het verhaal van het meisje Batuk centraal. Zij werd op negenjarige leeftijd door haar vader verkocht om in de prostitutie te gaan werken, omdat haar ouders geldproblemen hadden. Sinds Batuk heeft leren lezen en schrijven, houdt ze in een blauw schriftje een soort dagboek bij waarin ze zo vaak als ze kan haar leven vastlegt. Haar fantasie is haar enige redmiddel; door een soort fantasiewereld te bedenken lijkt de werkelijkheid minder erg en hard dan hij is. Want dat is hij voor Batuk.

Batuk denkt dag in dag uit terug aan haar arme, maar gelukkige leven op het platteland, naar haar ouders en andere familie. Ze denkt niet dat ze die ooit nog terug zal zien. Het leven als jong meisje in de prostitutie is eenzaam. Toch blijft Batuk over het vermogen beschikken om in alles het positieve te zien, zelfs in de meest onvoorstelbare omstandigheden. Er wordt misbruik van haar gemaakt, ze wordt behalve misbruikt ook nog mishandeld, en toch blijft ze positief in een redding geloven.

Het verhaal over Batuk is dankzij haar eigen schrijftalent heel erg gedetailleerd en men krijgt dan ook een heel scherp beeld van hoe het leven er daar in Mumbai aan toe gaat voor meisjes zoals zij. Als je zo’n verhaal leest, wil je niets liever dan er regelrecht naartoe gaan en zoveel mogelijk kinderen redden. Het verhaal is ontroerend, aangrijpend, meeslepend en mooi, maar helaas ook realiteit.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>